Showing posts with label J.K Simmons. Show all posts
Showing posts with label J.K Simmons. Show all posts

21 January 2017

Arrival & Patriots Day (2016)

Χαιρετούμε το μαγικό 2017 και το πρώτο post δε θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο από μια διπλή δόση, σαν και αυτή που μας άφησε το μαρτυρικό 2016. 2 ταινίες λοιπόν, αλλά πριν ξεκινήσουμε ας τα χώσουμε λίγο στους γνωστούς - άγνωστους που μάλλον θα μας ταλαιπωρούν και αυτή τη χρονιά.

Ορκωμοσία θείου Donald με σύνθημα “Ας κάνουμε το Αμέρικα μεγάλο ξανά”. Μα καλά, πότε ήταν μεγάλο και τι εννοεί ο ποιητής? Το μέγεθoς σαφώς μετράει, αλλά να μας το κάνει λιανά ο θείος Donald για να το καταλάβουμε και μεις οι χωριάτες. Πάντως, όση λάσπη και να τρώει στη μάπα, με το που εμφανίζεται δίπλα του η αλαβάστρινη σλοβενο-γοργόνα θειάρα Melania όλοι παθαίνουν ένα σχετικό κοκομπλόκο. 1η κυρία με τα όλα της. Είναι πολλά τα κυβικά θείε Donald.

Στας αγαπημένας Ευρώπας τώρα, η Ελλαδάρα μας συνεχίζει τον κατήφορο (σταθεράάά..), ο coolAlexis έχει κόψει τα πολλά σουλάτσα, ο ΔΟΛ όλο κλείνει και μένει πάντα ανοιχτός, ο σταθερά αντικειμενικός, αντικυβερνητικός “σκάει” με τα γκάλοπ του ένδοξου παμακ μας πείθει ότι η ζωή στην Ουγκάντα είναι καλύτερη από το Ελλαδιστάν, ενώ οι έρμοι οι πρωτο-ξάδερφοι συναντήθηκαν στη Γενεύη για να λύσουν λέει ένα θεματάκι - ας το πούμε “κυπριακό”. Σε ουδέτερη έδρα - όπου τα γκολ μετράνε διπλά - μαζεύτηκαν τα κουμπαρο-γκαρντάσια με κουλουράκι, καφεδάκι (κυπριακό ή τούρκικο), ολίγον χαλούμιν και κάνα σουτζούκ για ξέβγαλμα να τα ξανα-μανα-πούνε. Όπως ήταν φυσικό, λύση (ή συμφωνία) δεν υπήρξε. Και δεν υπήρξε γιατί πως να λύσεις ένα πρόβλημα και να βρεις μια λύση για κάτι που δεν υπάρχει. Βγήκαν οι πρόεδροι, βροντο-φώναξαν “ξεκατουρήθηκα - άτε σικιμέ” και την έκαναν με ελαφρά, μετά από μια εβδομάδα διακοπών. Θα ήταν πιο τίμιο να λέγανε ότι βρέθηκαν για να μοιράσουν τα θαλάσσια οικόπεδα με το αέριο και να γίνει το deal, αλλά δυστυχώς (ή ευτυχώς) έχουν το πρόσχημα ότι μιλάνε για τη λύση ενός γόρδιου δεσμού, ο οποίος δημιουργήθηκε και λύθηκε το ‘74. Όλα τα άλλα είναι κορδέλες.   

Τώρα για τις ταινίες που λέγαμε, να μη ξεχαστούμε. 

Η πρώτη επιλογή έχει αγαπημένο DenisVilleneuve και εξωγήινους σε σχήμα σουπιάς. Πολύ μελάνι (χωρίς όμως Μελάνια…) και σαφώς χάνει κάποια σημεία αξιολόγησης. “Η Άφιξη” (aka Arrival) που λέτε και περιμένουμε πως και πως να δούμε τι θα γίνει με τους παράξενους εξωγήινους που ήρθαν στην αγαπημένη μας Γη. Ήρθαν ως φίλοι ή ως οχτροί? Θέλουν ειρήνη ή πόλεμο? Coca-cola ή Pepsi? Αλμυρό ή γλυκό φυστικοβούτηρο? Πολλά τα ερωτήματα και όλοι βασανίζονται να μάθουν τι θέλουν οι ρημάδες οι σουπιές και δε μας αφήνουν στην ησυχία μας. Οι λαμπροί επιστήμονες Louise (aka AmyAdams) και Ian (JeremyRenner) έχουν αναλάβει το δύσκολο έργο της συνεννόησης με τους εξωγήινους. Αγωνία με λαχτάρα και ας ελπίσουμε στο τέλος να επικρατήσει η λογική. Τη λύση φυσικά θα δώσουν οι εξωγήινοι: Use Weapon… Ακούς coolAlexis? Τη λύση θα δώσουν οι εξωγήινοι!!! 

Η δεύτερή μας επιλογή είναι μια κλασική αμερικανο-ταινία. Κάτι τέτοιες ταινίες θα βλέπει τώρα και ο πατριώτης θείος Donald και θα γουστάρει. America great χωρίς patriots δε γίνεται! Ο PeterBerg που λέτε μας ξεναγεί στο 2013, κατά την ημέρα του μαραθωνίου στη Βοστώνη, κάπου κατά τις 15 Απριλίου - PatriotsDay. Εκεί που λέτε στο μαραθώνιο, για όσους έχουν καλό θυμητικό, σκάσανε 2 χύτρες ταχύτητος. Τα αποτελέσματα λίγο πολύ γνωστά με 3 νεκρούς και κάμποσους τραυματίες ενώ ο πανικός στη Βοστώνη, τα περίχωρα και γενικότερα στη Μασαχουσέτη κράτησε για περίπου μια εβδομάδα. Η ταινία είναι κάτι σαν ντοκιμαντέρ και παρόλο τις γιομάτες 2 ώρες θα σας κρατήσει ξύπνιους για να δείτε και σεις το κυνηγητό που στήσαν τα λαγωνικά από το Αμέρικα για να πιάσουν τους βομβιστές. Μεγάλο cast με τους MarkWahlberg, JohnGoodman, KevinBacon και J.K.Simmons να ξεχωρίζουν. 

Trailer: Δείτε το trailer του Arrival εδώ.
Trailer: Δείτε το trailer του Patriots Day εδώ.

Ατάκες / Memorabilia 
It's time.
Why does this feel worse? 
If you could see your whole life from start to finish. Would you change things?

Χρήσιμα links / Useful links:

30 December 2016

The Accountant & Nocturnal Animals (2016)

30 Δεκεμβρίου σήμερα και θα αποχαιρετίσουμε το 2016, με διπλή κινηματογραφική δόση. Σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις, δημοσιεύτηκαν χθες-προχθές τα πόθεν έσχες των βουλευτάδων. Χωρίς πόθεν και με πολύ αίσχος, όπως κάθε χρόνο άλλωστε. Έτσι για να βλέπει ο κυρ-Παναγιώτης και η κυρα-Κατίνα ποιους ψοφίζει κάθε φορά. Δε πειράζει όμως, μιας που όπως έχουμε πει, δεν υπάρχει γιατρειά για την κατάσταση του Έλληνα.

Όλοι οι τίτλοι σε άρθρα που αναφέρονται στο θέμα κάνουν λόγο για αριστερούς με δεξιά τσέπη, θαρρείς και οι αριστεροί δεν έχουν τσέπες. Έχουν και παραέχουν και με παντιέρα τον αριστερισμό ταΐζουν κουτόχορτο τα άλλα ζώα που όχι μόνο τους πιστεύουν αλλά τους ψηφίζουν κιόλας. Ο coolAlexis έδωσε τα επιδοματάκια του από το πλεόνασμα, αλλά κλασικά και εκεί είχαμε θέμα, μιας που μας μάλωσαν οι Ευρωπαίοι και μας κούνησαν το δάχτυλο. Ακολούθησε επιστολή Euclides (φτωχαδάκι και αυτός...) η οποία αναφέρει ότι ήμασταν άτακτοι και ότι δε θα το ξανακάνουμε αν δε πάρουμε πρώτα την άδεια των EU-αφέντρων.  Κάπως έτσι, θα μας έρθει το 2017, με λογιστικά μαγειρέματα και σκοτεινούς δρόμους να ανοίγονται στο διάβα της Ελλαδάρας μας, μέχρι να γίνει το μπάμ.

Αφού πιπιλίσαμε τα λογιστικά και τα ‘σκοτεινά’, ας δούμε το Λογιστή (aka TheAccountant) και τα Νυχτόβια Πλάσματα (aka NocturnalAnimals), 2 από τις τελευταίες ταινίες που είχαν την τύχη να απολαύσουν τα πονεμένα  ματάκια μας.

Ο λογιστής δεν είναι άλλος από τον BenAffleck (aka ChristianWolff) τον οποίο παρακολουθούμε σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, με κάποια μικρά flash-back, να φυσάει τα δάχτυλά του θαρρείς ετοιμάζεται να απλώσει φύλλο. Από την αρχή καταλαβαίνουμε ότι κάτι δεν πάει καλά με τον Christian, ενώ ο αυτισμός του τον βοηθά να γίνει μια μαθηματική διάνοια και από κει να αρχίσει να μαγειρεύει τα λογιστικά βιβλία των πιο επικίνδυνων μαφιόζων. Επίσης ο αυτισμός θα τον κάνει να ακούει μέταλλα με μια ταυτόχρονη κλίση στις τέχνες και ειδικά στην ζωγραφική (βλέπε Pollock). Φυσικά όπως λένε και οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι, 2 πράματα είναι βέβαια στη ζωή: death and taxes. Ο Christian ακολουθεί το μότο κατά γράμμα, και όπου δεν πέφτει φόρος, πέφτει μπουκετο-πιστολίδι. Περιπετειούλα για τις γιορτές ό,τι πρέπει ο λογιστής. Θα σας αρέσει παρά το 2ωράκι.

Στο NocturnalAnimals από την άλλη βλέπουμε και συμπονούμε πάλι κάποιους ντεμέκ καλλιτέχνες από το μαγικό Texas. Πλούσιοι Τεξανοί και τα προβλήματά τους. Η κοκκινομαλλούσα artistic θειάρα SusanMorrow (aka AmyAdams) προσπαθεί να κοιμηθεί αλλά δεν τα πολυκαταφέρνει. Παρέα στις μοναχικές νύχτες το βιβλίο που της έστειλε ο πρώην άντρας της ( βλέπε JakeGyllenhaal ή EdwardSheffield), μιας που ο νυν είναι φτασμένος μπίζνες μαν και τσαχπινογαργαλιάρης, γαργαλώντας φυσικά πιπινάκια και όχι τη θεία Susan. Το βιβλίο θα στοιχειώσει τη θεία Σουζάνα γιατί θα την φέρει αντιμέτωπη με επιλογές του παρελθόντος αλλά ταυτόχρονα η βία και το σκοτάδι που αποπνέει θα την μεταφέρουν σε μια άλλη διάσταση σα να ζει η ίδια το σενάριο. Είναι η ζωή της και τα λάθη της, είναι η ζωή του και τα λάθη του, κανείς δε ξέρει και κανείς δε μπορεί να μπει στο διεστραμμένο μυαλουδάκι του αξιολογότατου σκηνοθέτα TomFord. Καλή επιλογή για το Σ-Κ της πρωτοχρονιάς με 1 ώρα και 45 λεπτά και ουίσκι αγκαλιά. 

Bonus: 2 καλές ταινίες για τα τελειώματα του 2016. 

Trailer: Δείτε το trailer του TheAccountant εδώ.
Trailer: Δείτε το trailer του NocturnalAnimals εδώ.

Ατάκες / Memorabilia 
Life is a series of choices.
You are different. Sooner or later different scares people. (σοφά λόγια του ψυχ father…)
I should have stopped it! I should have stopped it!

Χρήσιμα links / Useful links:
Tom Ford 

Ευχόμαστε υγεία σε όλους μα όλους, ακόμα και στους άχρηστους που μας περιτριγυρίζουν, γιατί ΜΟΝΟ με υγεία θα πάμε μπροστά. Σωματική και πνευματική υγεία θα είναι το σύνθημά μας για το 2017, για να αντιμετωπίσουμε τα πάντα όλα. Και τα καλά και τα κακά. 

08 February 2016

Up In The Air (2009)

Up In The Air, κυρίες και κύριοι.

Βαθμολογία: Αεροπλανική.

Μετά από πολλές μέρες και πολλές ασθένειες, προσπαθούμε να συνέλθουμε για τα καλά και να είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε στα 2 μέτωπα που με αγωνία έρχονται κατά πάνω μας. Ο θείος Όσκαρ προς το τέλος του Φλεβάρη αλλά και η μεγάλη επιστροφή των Περπατο-Νεκρών (aka TheWalkingDead) και του σερίφη Ρικ παρέα με το ποίμνιό του.
Όλοι έχουν τρελαθεί ότι ο Κάπριο (βλέπε Leo) θα πάρει το αγαλματίδιο αλλά εμάς δεν μας καίγεται καρφί. Και να μην το πάρει, εμείς πάλι μπυρίτσα θα πιούμε. Για να θυμηθούμε κάτι από τα πρόσφατα παλιά, και τα κλασικά, ας πούμε κάτι για τον αγαπημένο νεσπρέσο GeorgeClooney.
Ο Γιώργος (aka RyanBingham στο έργο...) που λέτε έχει την καλύτερη δουλειά του κόσμου. Περιφέρεται από πόλη σε πόλη (με ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι...) και απολύει κόσμο για λογαριασμό χέστηδων αφεντικών οι οποίοι φοβούνται τις αντιδράσεις των υπαλλήλων τους μόλις τους μπουμπουνίξουν τα μαντάτα.
Στην πορεία, το μοναχικό οδοιπορικό του Γιώργαρου θα λάβει τέλος μιας που θα πρέπει να δείξει τα κόλπα της δουλειάς, τα μυστικά αλλά και γενικότερα να εκπαιδεύσει τη νέα υπάλληλο της εταιρίας Natalie (aka AnnaKendrick) που έχει και αυτή τα δικά της σχέδια για το μέλλον.
Η “άδεια” δουλειά του George συνοδεύεται από μια ακόμα περισσότερο “άδεια” ζωή, χωρίς συναισθηματισμούς και πολλά πάρε δώσε με άλλους ανθρώπους. Θα μπορέσει όμως στην τελική ο Γιώργος να κάνει την υπέρβαση και να νιώσει κάτι επιτέλους, όταν μαζί με τη θειάρα Άλεξ (aka VeraFarmiga) φένεται να έχουν τόσα πολλά κοινά στοιχεία και περνάμε όλοι τέλεια, και ας μην είμαστε στη Μύκονο?
1 ώρα και 44 λεπτά με πολλές πτήσεις και πολλές απολύσεις. Σημεία των καιρών λέμε.
Bonus: Εκπληκτική ιδέα αλλά και ότι υπάρχει μια εταιρία κάπου εκεί έξω, στην Αμερική δηλαδή, που επειδή κάποιοι είναι κότες, τους φωνάζουν και τους πλερώνουν για να απολύουν κόσμο. Κόσμος μαγικός και ονειρεμένος.
Ηθικό δίδαγμα: Σαν βρεις το δάσκαλό σου, τότε πάρε βαθιά ανάσα γιατί θα είναι δύσκολα τα πράματα. Όλη η ζωή σε ένα σάκο.
Μας άρεσε: Φυσικά. ‘Ο, τι κάνει ο next president μας αρέσει. Γιάπικο και αμερικάνικο, αληθινό, σκληρό και απάνθρωπο. Όπως ακριβώς το θέλουμε.

Να τη δω? Βεβαίως.

Ατάκες / Memorabilia
Excellent question. Who the fuck am I?
I am a wake-up call.
I am not a fucking tour guide.
Make no mistake. We all die alone.
You don’t even know what you want.
We really appreciate your loyalty.

Εναλλακτικός Τίτλος / Alternative Title:
Είναι πολλά τα μίλια λέμε.
10 million miles away.
O George εναντίον όλων.
The backpack theory.

Χρήσιμα links / Useful links:

18 January 2015

Whiplash (2014)



Whiplash, κυρίες και κύριοι. 

Βαθμολογία: Μουσική.

Συνεχίζουμε χωρίς σταματημό με τέρμα τα γκάζια σε μια άλλη κορυφαία ταινία για τη χρονιά που μας πέρασε η οποία έχει επίσης πολλά ‘γκάζια’. Whiplash που λέτε κυρίες και κύριοι, μια ταινία αφιερωμένη στην πάλη του καλού και του κακού, του εγώ και του υπερ-εγώ και στο που μπορεί να φτάσει κάποιος για να πετύχει το σκοπό του. 

Σκοπός ζωής που λέτε, για τον μικρό παρταλο-φοιτητάκο Αντρέα (aka MilesTeller) είναι να γίνει μεγάλος και τρανός drummer. Εντάξει…μη γελάτε. Στο καταπληκτικό Αμέρικα έχει μεγάλες μουσικές σχολές και αν έχεις και κάποιο ισχνό δείγμα ταλέντου ίσως να πας μπροστά. 

Στη μεγάλη και τρανή σχολή μουσικής (βλέπε Shaffer) που περνάει την ώρα του ο παρταλάκος της ιστορίας θα ενταχθεί σε μια από τις πιο διακεκριμένες μπάντες, αλλά ο μαέστρος – δικτάτορας της όλης κομπανίας είναι από άλλο πλανήτη και γενικότερα το σκεπτικό του είναι κομματάκι διαφορετικό από τα συνηθισμένα καθηγητηλήκια. 

Ο δυσκοίλιος άρχοντας Mr.Fletcher (aka J.K Simmons) με οσκαρική ερμηνεία παρακαλώ και μια από τις καλύτερες που είδαμε φέτος παίρνει κάποια ταλαντούχα φοιτητάκια και κάνει μπάντες με balls και όποιος τυχόν ξεφύγει από το ‘μέτρο’ ή το tune του 3ις μέγιστου προφέσορα τον έφαγε η μαρμάγκα, τον έχεσε πατόκορφα και τον κρέμασε με μανταλάκια πολυτελείας για να στεγνώσει. 

Ο σούπερ προφέσορας έχει ένα και μόνο κανόνα : Για να σε κάνω παιχταρά (στη μουσική εννοούμαι πάντα…) πρώτα θα σου λιανίσω την ψυχολογία, μετά θα σου συνθλίψω τα κόκκαλα και αν περισσέψει τίποτα θα το κάνω οδοντογλυφίδες για τον επίσης δυσκοίλιο παπαγάλο μου. 

Κοινώς, θα σε λιώσω ρε σκουλήκι, μέχρι να πατήσεις μαύρο χιόνι το κέρατο μου και την τρέλα μου μέσα. Ακολουθούν και άλλα μπινελίκια αλλά πιστεύω ότι το πιάσατε το νόημα. 

Bonus: Ίσως μετά την ταινία να αναθεωρήσετε για τον δάσκαλο μουσικής που στέλνετε τα παιδιά σας και να αρχίσετε να ψάχνετε ποιος/ποια είναι, κτλ κτλ. Ψήλοι στ’ αυτιά μου μπήκανε… 

Ηθικό δίδαγμα: Για να γίνεις κάποιος, πρέπει – καλώς ή κακώς – να ξεπεράσεις τα όρια. 
 
Μας άρεσε: Ναι, για τη μουσική αλλά πιο πολύ για την ερμηνεία του J.K Simmons. Απλά τέλειος και προσκυνούμε. Φυσικά δεν θα τον θέλαμε για δάσκαλο μας γιατί ακόμα και στα 20φεύγα μας θα φορούσαμε πάνες. Επίσης, μικρό ρολάκι για την Melissa Benoist η οποία είναι για μεγάλα πράγματα… Αγαπάμε Μελισσούλα λέμε.

Να τη δω? Σιγουρότατα.

Ατάκες / Memorabilia
Get the fuck out!!!
If you deliberately sabotage my band, I will fuck you like a pig!!!
Get the fuck out of my sight before I demolish you.
I was there to push people beyond what ‘s expected from them.

Εναλλακτικός Τίτλος / Alternative Title:
Καρότο και μαστίγιο, χωρίς καρότο.
Η μπινελικο-μπάντα.
Μπινελίκια & drums.

Χρήσιμα links / Useful links: