Okja (2017)

Κάνουμε την έκπληξη και ποστάρουμε στο τέλος του πρώτου Σ-Κ του Ιουλίου και οι ζέστες ήρθαν για τα καλά.

Έκπληξη στην έκπληξη δεν θα ασχοληθούμε με τους κλασικούς άχρηστους αλλά θα τονίσουμε πως ζούμε κοσμο-ιστορικές στιγμές.

Και για να εξηγηθούμε, για να μην παρεξηγηθούμε, πάμε κατευθείαν στο “ψητό”. Το ψητό λέγεται Okja και είναι η πρώτη παραγωγή - αποκλειστική - από την αρχή μέχρι το τέλος της αγαπημένης Netflix. Πλέον, μπουκάρουνε και τα ιδιωτικά συνδρομητικά κανάλια σε κινηματογραφικές παραγωγές και είμαστε έτοιμοι να δακρύσουμε από χαρά. Για να μη μπερδευόμαστε, η ταινία έχει διάφορους παραγωγούς, αλλά είναι το πρώτο επιχειρηματικό βήμα για online distribution από τη Netflix. Μην ανησυχείτε, έρχονται και άλλα.

Και αφού αποθεώσαμε τα αμερικανο-κάναλα, προχωράμε.

Η αγαπημένη και τροφαντούλα Okja δεν είναι τίποτα άλλο από ένα παραγεμισμένο γουρούνι, προϊόν γενετικής μετάλλαξης, αλλά με φυσική και οργανική διατροφή 100% από τα ψηλότερα παρθένα δάση της αγαπημένης Κορέας.

Την ανατροφή και τη διατροφή της Okja την ανέλαβαν η μικρή Mija (aka Seo-Hyun Ahn) μαζί με τον παππού της. Το project που λέτε 10ετούς διάρκειας τελείωσε και η εταιρία που κανόνισε το γουρουνο-μοίρασμα ήρθε τώρα να παραλάβει το προϊόν.

Κάπου εκεί ξεκινάνε οι περιπέτειες της μικρής Mija, της Okja και πολλών πολλών άλλων, συμπεριλαμβανομένων και μιας οργάνωσης που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των ζώων (ακούτε ρε ζώα…) και δεν πιστεύει στη βία.  

Δε θα σας πούμε τι γίνεται στην ταινία, έτσι για να μη σας το χαλάσουμε, αλλά και για να τη δείτε. Ειδικά, όσοι έχουν μια αδυναμία στο χοιρινό.    

Ο σκηνοθέτας Joon-ho Bong είναι από τους αγαπημένους μας, διεστραμμένους σχιστομάτιδες, κλασικό δείγμα της κορεο-κινηματογραφικής σχολής που πλέον κάνουμε το μεγάλο άνοιγμα και στο Αμέρικα. Αξίζει της προσοχής σας. Ειδικά με το TheHost (aka Gwoemul - 2006) αλλά και το πιο πρόσφατο Snowpiercer (2013).

 

Δείτε το trailer του Okja εδώ. 

Ατάκες / Memorabilia: 

We needed a miracle. And then we got one.

... and most importantly, they need to taste fucking good.

If it's cheap, they 'll eat it. 

Translations are sacred.

It's all edible. All edible, except the squeal.

Εναλλακτικός Τίτλος / Alternative Title:

Γουρουνο-ιστορίες.

Χοιρινό στα κάρβουνα.

The golden pig.

Pig business.

Hot-dog - όχι δεν είναι σκύλος.

Χρήσιμα links / Useful links:

Okja

Joon-ho Bong

Seo-Hyun Ahn

Jake Gyllenhaal

Tilda Swinton

και πολλοί πολλοί άλλοι...

Wilson (2017)

Χαιρετούμε καθώς άλλο ένα Σ-Κ με βροχές ήρθε να μας χαλαρώσει. Μπόρες και καταιγίδες μέχρι να έρθει και η ζέστα.

Στα της εβδομάδας, είχαμε δυστυχώς το σεισμό στη Λέσβο, όπου με τα στοιχεία της φύσης δε μπορούμε να κάνουμε και πολλά, αλλά και ένα ηρωικό eurogroup την Πέμπτη, με την πολυπόθητη συμφωνία των ‘θεσμών’ που τόσο μα τόσο περιμέναμε. Βασικά, τσιμπήσαμε πάλι κάτι ψιλο-δις δανεικά (και αγύριστα…) μπας και βγει και το 2017 ενώ είδανε τα πονεμένα ματάκια μας κάτι πλεονάσματα 3,50% ως το 2022, και από το 2023 ως το 2060 2,00%. Ματζίρηδες και κοντόφθαλμοι οι 'θεσμοί' για άλλη μια φορά. Μπορούσαν να το τραβήξουν ως το 2100, να μη πω 2200, 2300 φτου και βγαίνω.

Μ’αυτά και μ’αυτά, βγήκε και ο coolAlexis να μας πει τα δικά του σε κονσερβοποιημένη live μετάδοση την Παρασκευή και μας υποσχέθηκε ότι τον Αύγουστο του 2018 η Ελλαδάρα μας βγαίνει από την επιτήρηση και τελειώνουμε με τα μνημόνια. Ανάπτυξη οε οε!!! Αχ ρε coolAlexis, δε μας λες ποιο χάπι πήρες τελικά, το μπλε ή το κόκκινο. Απαντάμε στον πολυ-αγαπημένο με τα σοφά λόγια του Μορφέα: “Ρε μάγκα, there’s difference between knowing the path and walking the path.”

Τώρα στα δικά μας τα κινηματογραφικά, και ενώ περιμένουμε με αγωνία μια καλή κόπια από Baywatch (aka Babewatch…), όπου θα έχουμε το post της χρονιάς - για ευνόητους λόγους βεβαίως βεβαίως - ας πούμε 2-3 λογάκια για το Wilson.

To Wilson είναι μια δραμο-κωμωδία με κεντρικό ήρωα, τον Wilson φυσικά, δηλαδή τον αγαπημένο WoodyHarrelson.

Η ταινία, θα μπορούσε να είναι μια ωδή στη μιζέρια του σύγχρονου τρόπου ζωής, να είναι ένας ύμνος στους κακιασμένους μοναχικούς ανθρώπους που τους τη σπάνε οι πάντες και τα πάντα (ρε ποιον μου θυμίζει...), αλλά στο τέλος ο ίδιος ο Wilson μας τα χαλάει λίγο.

Κλασικός παπαρολόγος, όλοι τον νευριάζουν, ψυχάκιας, νευρωτικός, απών από το τσίρκο των social media και ψυχαναγκαστικός από τους λίγους, αλλά πάνω απ'όλα ειλικρινής (ρε ποιον μου θυμίζει...), ο φιλαράκος μας ο Wilson, θα ξεκινήσει τη δική του οδύσσεια για να ανακαλύψει τι πήγε λάθος στη ζωή του και έφτασε στο σημείο που έφτασε. Αφορμή για το ταξίδι του Wilson, θα είναι ο χαμός του πατέρα του και εκεί θα αλλάξουν όλα. Θα πάει να βρει την πρώην σύζυγό του και θα μπλέξουν σε νέες περιπέτειες πέρα από κάθε φαντασία, μιας που θα αναζητήσουν την κόρη τους που είχαν δώσει για υιοθεσία πριν καμιά 17αρια χρόνια.

Οι ατάκες της ταινίας είναι από μόνες τους μαθήματα ζωής (π.χ. Life can be a difficult business), και μεις ακολουθούμε τον αγαπημένο Wilson, και όπου μας βγάλει και ‘μας. 

Δείτε το trailer του Wilson εδώ. 

Ατάκες / Memorabilia: 

Life can be a difficult business.

Hey dick-head, shut the fuck up. Can you see that this woman has a profound moment?

You ‘re a wise man. Nice cock, by the way.

Εναλλακτικός Τίτλος / Alternative Title:

Οικογενειακές Ιστορίες.

Φάμιλι - Δε λάμπελ. 

O Wilson και οι άλλοι.

Χρήσιμα links / Useful links:

Wilson

Craig Johnson

Woody Harrelson

Laura Dern

Υ.Γ. : Μιας που η ταινία έχει και φιλοζωικό χαρακτήρα (μια σκυλού γίνεται yoga-master...), θα θέλαμε να παρακαλέσουμε τα δίποδα της πόλης των Σερρών, όταν βγάζουν τους 4ποδους φίλους τους για την ανάγκη τους, να έχουν και μια σακουλίτσα πρόχειρη για να μαζεύουν τα κακάκια. Καταλάβατε, ή να κάνω και κακά?

Raw - Grave (2016)

Ήρθε και ο Ιούνιος, ήρθε και το πολυ-αναμενόμενο καλοκαιράκι. Φυσικά, μπόρες και βροχές στις πρώτες μέρες, αλλά μετά θα στρώσει η κατάσταση, μιας που απ’ ότι φαίνεται αυτό το καλοκαίρι θα λιώσουμε.

Μετά το σύντομο δελτίο καιρού, πάμε στα δικά μας. Κλασικά χολή και μετά λίγο σινεμά και καμιά ταινία να περάσουμε την ώρα μας.

Η εβδομάδα που μας πέρασε σημαδεύτηκε από 3 γεγονότα. Το 1ο ήταν ο θάνατος του Κ.Μητσοτάκη (aka ο Ψηλός ή Γκαντέμης ή Δρακουμέλ), ο οποίος τελικά δε κατάφερε να φτάσει τα 100. Το κοντέρ έδειξε 99. Στον πολιτικό στίβο της Ψαροκώσταινας από το 1946! Λυπούμαστε φυσικά για όλους όσους αφήνουν το μάταιο τούτο κόσμο, αλλά θα πρέπει κάποια στιγμή ο κοκοκο-Έλληνας να καταλάβει 2-3 πράγματα για να δει πως έχουμε φτάσει στο σημείο που είμαστε σήμερα ως χώρα. Ένα από τα βασικά καρκινώματα του Ελλαδιστάν είναι η “οικογενειοκρατία”. Βασικό για να εξελιχθεί κάτι στα χώματά μας είναι το “κοινό καλό”, ενώ έννοιες όπως “προσωπικό συμφέρον” θα πρέπει να τιμωρούνται ακόμα και όταν προφέρονται. Έτσι, πάμε στο 2ο και 3ο γεγονός, που δεν είναι άλλα από τον διορισμό της πρώτης Κυρίας, madame Μπέτυ Μπαζιάνα (aka Αριστερίζουσα Περιστέρα) ως μόνιμη διοικητικής υπαλλήλου στο ΕΜΠ, αλλά και την ποινική δίωξη (και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα παρακαλώ…) του Γιάννου Παπαντωνίου για μαύρο λέει χρήμα.

Άσχετοι και κακόβουλοι όλοι σας. Αφήστε την Περιστέρα να χαρεί με το διορισμό-όνειρο ζωής. Μέσα από το μετερίζι του δημοσίου θα δώσουμε μάχη για την ανάπτυξη μιας που το brain drain πρέπει να σταματήσει και άξιοι νεολαίοι να δουλέψουν σκληρά για να πάμε μπροστά. Να πάμε μπροστά με την όπισθεν. Όσο για το Γιάννο, προκαλώ τον οποιονδήποτε να τολμήσει να ισχυριστεί ότι κάποιος (τέως) Υπουργός Άμυνας πήρε λέει μίζα για εξοπλιστικά. Θα πέσει φωτιά να μας κάψει. Απλά και ο Γιάννος κάποια στιγμή μπερδεύτηκε με το μπακίρι και ξέχασε να δηλώσει κάτι λογαριασμούς που είχε (αυτός, η γυναίκα του, η θεία του, κτλ) στα εξωτερικά. Δε πειράζει ρε μπαγάσα, ας είναι καλοφάγωτα και να σκάσουν όλοι από τη ζούλια τους.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το τραβήξαμε και σήμερα, οπότε ας πάμε να δούμε ταινιάκι σπέσιαλ. Κάθε χρόνο, υπάρχει γενικότερα μια παραγωγή - συνήθως low budget και ολίγον από χεσμεντέν θρίλερ που κάνει την έκπληξη σε όλα τα φεστιβάλια. Πριν 2-3 χρόνια ήταν το ItFollows (post εδώ). Φέτος έχουμε το μαγικό Raw.

Raw θα πει ωμό(ς). Ωμό κρέας, ωμό ψάρι ή ακόμα και ζυμάρι, κάτι τέλος πάντων που είναι ωμό και για να φαγωθεί με ευχαρίστηση θα πρέπει να ψηθεί και να μαγειρευτεί.

Στο Raw βλέπουμε τις δύσκολες μέρες που περνάει μια 1ετής φοιτητριούλα χτηνίατρος (δηλαδή γιατρός των χτηνών…) η οποία είναι και χορτοφάγος - η Justine. Θα προσπαθήσει να τη μπάσει στα κόλπα της σχολής η μεγάλη της αδερφή - η  Alexia, η οποία επίσης σπουδάζει χτηνίατρος. Κάτι για “οικογενειοκρατίες” που λέγαμε πριν...ααα να γεια σου.

Γενικότερα οι παλαίουρες της σχολής δε συμπεριφέρονται με τον καλύτερο τρόπο στους ψάρακες, και το γνωστό bullying (στην ελληνικήν εκφοβισμός) - καψόνι πάει σύννεφο. Να μη τα πολυλογούμε, κάποια στιγμή θα συμβεί κάτι τρομερό και μαγικό και η αγαπημένη μας πιπινο-1ετής χτηνίατρος θα σταματήσει να είναι χορτοφάγος. Θα βάλει στο μενού της και άλλα πράματα, πιο ζουμερά και ολίγον πιο νόστιμα - όχι όμως νηστίσιμα.

Στο τελευταίο 20λεπτο του έργου γίνεται ο κακός χαμός, με την τελευταία σκηνή να αγγίζει την τελειότητα. Ένα θεματάκι που πρέπει να τονιστεί κάπως, είναι πως η ταινία είναι γαλλόφωνη (Grave). Merci. 

 

Δείτε το trailer του Raw - Grave εδώ. 

Ατάκες / Memorabilia: 

I am a vegeterian. 

I'm sure you'll find a solution, honey.

Εναλλακτικός Τίτλος / Alternative Title:

2 σουβλάκια στο 3.

Κρεατο-ιστορίες.

Ωμό και όχι ψητό ή μαγειρευτό.

Χρήσιμα links / Useful links:

Raw - Grave

Julia Ducournau

Garance Marillier

Ella Rumpf